Standard Contracts and the Notification Obligation in Cross-Border Transfers of Personal Data
Article 9 of the Personal Data Protection Law No. 6698, which governs cross-border transfers, was brought closer to the model of the EU General Data Protection Regulation by an amendment made in 2024. The implementing rules were set out in the Regulation on the Procedures and Principles for the Transfer of Personal Data Abroad, published in the Official Gazette No. 32598 of 10 July 2024.
Under the new system, transfers rest on three grounds. First, it is examined whether there is an adequacy decision for the country or sector to which data will be transferred. If there is none, one of the appropriate safeguards, such as binding corporate rules, standard contracts announced by the Board or a written undertaking, is used. Where none of these is available, the exceptional cases listed in the Law may be relied on. The former consent-based regime for cross-border transfers has not applied in its previous form since 1 September 2024.
The Personal Data Protection Board has published four types of standard contract: controller to controller, controller to processor, processor to processor and processor to controller. A standard contract must be notified to the Authority within five business days of signature. Failure to notify may give rise to an administrative fine under Article 18 of the Law; in 2026 the fine for this breach ranges from TRY 90,308 to TRY 1,806,377.
In practice, standard contracts have become the most commonly used safeguard. According to the Authority's 2025 annual report, 2,497 standard contracts were notified to it in this context, roughly double the figure for the previous year. In the same period, of the 90 undertakings submitted, 89 were reviewed, 13 were approved and 76 were rejected.
In conclusion, companies that use servers abroad, procure cloud services or share data with group companies should identify each of their transfers, determine the appropriate safeguard for each and make standard contract notifications on time.
6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nun yurt dışına aktarımı düzenleyen 9. maddesi, 2024 yılında yapılan değişiklikle Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü’ne yakın bir modele kavuşturulmuştur. Değişikliğin uygulama esasları, 10 Temmuz 2024 tarihli ve 32598 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kişisel Verilerin Yurt Dışına Aktarılmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile belirlenmiştir.
Yeni sistemde aktarım üç temele dayanmaktadır. Öncelikle aktarımın yapılacağı ülke veya sektör hakkında yeterlilik kararı bulunup bulunmadığına bakılır. Yeterlilik kararı yoksa bağlayıcı şirket kuralları, Kurul tarafından ilan edilen standart sözleşmeler veya yazılı taahhütname gibi uygun güvencelerden birine başvurulur. Bunların da bulunmadığı durumlarda Kanun’da sayılan istisnai hâllere dayanılabilir. Açık rızaya dayalı yurt dışı aktarım rejimi ise 1 Eylül 2024 tarihinden itibaren önceki şekliyle uygulanmamaktadır.
Kişisel Verileri Koruma Kurulu dört tür standart sözleşme metni yayımlamıştır: veri sorumlusundan veri sorumlusuna, veri sorumlusundan veri işleyene, veri işleyenden veri işleyene ve veri işleyenden veri sorumlusuna aktarım. Standart sözleşmenin imzalanmasından itibaren beş iş günü içinde Kuruma bildirilmesi zorunludur. Bildirimin yapılmaması Kanun’un 18. maddesi uyarınca idari para cezasına konu olabilmektedir; bu ihlal için 2026 yılında uygulanan idari para cezası 90.308 TL ile 1.806.377 TL arasındadır.
Uygulamada standart sözleşmeler en yaygın güvence aracı hâline gelmiştir. Kurumun 2025 yılı faaliyet raporuna göre, bu kapsamda Kuruma 2.497 standart sözleşme iletilmiş ve bu sayı bir önceki yıla göre yaklaşık iki katına çıkmıştır. Aynı dönemde sunulan 90 taahhütnameden incelemesi tamamlanan 89’unun 13’üne izin verilmiş, 76’sı reddedilmiştir.
Sonuç olarak yurt dışında sunucu kullanan, bulut hizmeti alan veya grup şirketleriyle veri paylaşan şirketlerin aktarımlarını tek tek tespit etmeleri, her biri için uygun güvenceyi belirlemeleri ve standart sözleşme bildirimlerini süresinde yapmaları gerekmektedir.
Sources · Kaynaklar
- 6698 sayılı KVKK m.9, m.18
- Kişisel Verilerin Yurt Dışına Aktarılmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik (RG
- 10.07.2024/32598)
- KVKK Standart Sözleşmeler: https://www.kvkk.gov.tr/Icerik/7929/Standart-Sozlesmeler
- KVK Kurumu 2025 Yılı Faaliyet Raporu
More in Data Protection & Privacy
1 min read · EN / TR48Data Protection Board Principle Decision 2026/921: Biometric Attendance Tracking at Work Is Not ProportionateKVKK İlke Kararı 2026/921: İşyerinde Biyometrik Verilerle Giriş-Çıkış Takibi Ölçülü DeğildirArticle
1 min read · EN / TR47Data Protection Board Principle Decision 2026/347: Privacy Notices and Explicit Consent Texts Must Be Kept SeparateKVKK İlke Kararı 2026/347: Aydınlatma Metni ile Açık Rıza Metni Birbirinden AyrılmalıdırArticle
1 min read · EN / TR
